Metod spędzania czasu jest prawdopodobnie więcej, niż ludzkich zainteresowań. Chyba nie skończy się nigdy pomysłowość ludzka - zresztą mówi się, że wyobraźnia ludzka jest nieograniczona i przede wszystkim: nieodgadniona. Wraz z upływem lat pragniemy wyciszenia, zaś jedyną drogą do niego jest uzyskanie wewnętrznego, duchowego spokoju. Coraz więcej ludzi, po przekroczeniu pięćdziesiątego roku życia, decyduje się jednak na inny sposób uzyskania wewnętrznego wyciszenia – organizują masowe wycieczki krajoznawcze, odwiedzając przy tym najciekawsze miejsca kultu danej religii. Nie jest więc prawdą, że po przekroczeniu tej magicznej granicy pięćdziesiątego roku życia, nie czeka nas nic ciekawego. Myślą tak chyba tylko ci ludzie, dla których nie istnieje pragnienie ciągłej aktywności. Architektura sakralna łączy w sobie piękno myśli architektonicznej oraz magię przeżycia duchowego, do którego została stworzona. W Polsce do budowli tego typu najczęściej zalicza się stare szesnastowieczne kościółki, wykonane całkowicie z drewna i położone gdzieś głęboko w leśnej gęstwinie. Jest to obraz zarazem patetyczny, ale też bardzo kojący, przywołujący wspomnienia dawnych dni, kiedy to człowiek musiał radzić sobie z nieposkromioną dotąd naturą. Zabytki architektoniczne o podłożu religijnym są rozproszone po naszym pięknym kraju, lecz spotyka się miejsca, gdzie występują one w dość dużej liczbie. Nie są one tam tylko przypadkową budowlą, lecz celowym działaniem, mającym na celu typowo religijne zagospodarowanie danego obszaru, regionu. Dobrym przykładem na funkcjonowanie takiego systemu jest zagospodarowanie części Śląska, a dokładniej rejonów Opola, gdzie rozmieszczono, prawie w jednej linii, kilkanaście drewnianych kościółków. Ich powstanie datuje się na początek siedemnastego wieku. Dla miejscowych stały się miejscem tak charakterystycznym, że nazwy kościółków służą jako punkty orientacyjne, zaś obcy, odwiedzający te strony, mogą liczyć na wskazanie im drogi przez miejscowych – w końcu każdy chciałby się pochwalić takimi zabytkami w swojej okolicy.
© Copyright by Zabytki architektury sakralnej 2010