Człowiek przez całe życie szuka drogi, tej jedynej drogi, która jest go w stanie przywieść do boga. Specjalnie używam małej litery, bowiem pisząc wielką, sugerowałbym wskazanie jedynego słusznego boga, a nie można przecież nikomu sugerować w jakiego boga powinien on wierzyć. Dróg do niego jest wiele. Wiele jest też metod wyrażania swojej ludzkiej wdzięczności za okazane ziemskie łaski. Jedną z nich jest wznoszenie budynków o charakterze sakralnym. Zabytki architektury sakralnej bardzo często są miejscem kultu, a więc i miejscem docelowym niezliczonej ilości pieszych, rowerowych i samochodowych pielgrzymek wiernych, chcących udać się w miejsce święte, w celu wypełnienia się zamierzonej intencji. Największe oblężenie miejsca święte muszą znieść w okresie letnim. Lato bowiem, jest okresem wakacji dla młodzieży szkolnej i okresem urlopowania dorosłych. Polska obfituje w miejsca, do których mogą się udać pielgrzymi. Wyznaczono nawet specjalne ścieżki prowadzące do miejsc świętych. Każdy z pielgrzymów ma takie swoje ulubione miejsca, które chociaż raz w swoim życiu powinien odwiedzić. Każde z wyznań ma takie miejsca, czasami jedno miejsce, jedna świątynia, jest miejscem kultu dla wielu religii. Przykładem takiego miejsca jest ot chociażby Ziemia Święta w Izraelu, będąca celem podróży wyznawców judaizmu, islamu oraz religii chrześcijańskiej. Takich miejsc jest więcej, lecz nie wszystkie niestety da się odwiedzić. Człowiek ograniczony jest licznymi obowiązkami, które skutecznie utrudniają już samo planowanie podróży, a co dopiero mówić o niej samej. Kwestia czasu jest tu niewątpliwie więc dominująca. Zabytki architektury sakralnej można też czasem spotkać dość przypadkiem, nie wiedząc, że mijany, podczas wycieczki rowerowej, obiekt jest miejscem religijnie istotnym i bez względu na własne wyznanie, należy mu się odpowiedni szacunek. Tak powinien się zachować każdy racjonalnie myślący turysta, bowiem podstawowe zasady kultury osobistej obowiązują jednakowo w każdym napotkanym miejscu.
© Copyright by Zabytki architektury sakralnej 2010